Op blote voeten door de modder

(foto Lieteberg)

Overgewaaid uit Duitsland, en inmiddels een hit op de lijst van 'dagjes uit': het blotevoetenpad. Direct contact met de aarde, heilzaam voor lichaam en geest. In het Limburgse Zutendaal hebben ze al tienduizenden moddertrappers geteld.

Blotevoetenpad
Bezoekerscentrum De Lieteberg in Zutendaal is één van de vijf 'toegangspoorten' tot het Nationaal Park Hoge Kempen. Startpunt van wandel- en fietsroutes door een van de mooiste streken van Limburg, voorzien van een aangenaam terras, een klein insectenmuseum met vlinderserre (uniek in West-Europa: alleen inheemse vlinders) en een bijeninformatiecentrum. En het blotevoetenpad. Ontwerper is Raymond Lambie, coördinator van De Lieteberg.

Kneippkuur
In Duitsland werd het idee geboren. ''Het idee is min of meer gebaseerd op de uitgangspunten van de Kneippkuur,'' legt Lambie uit. ''De afwisseling van koud en warm, droog en nat, de heilzame werking van natuur en frisse lucht. En je krijgt er een uitgebreide voetmassage bij, verzorgd door de aarde zelf.''

Free your mind
Het lopen op blote voeten over verschillende ondergronden heet goed te zijn voor de bloedsomloop in de benen, voor het hart ook. Net als de combinatie van pootjebaden en gymnastiek. En het directe contact met de aarde, met de natuur, bevrijdt de geest.

''Dat laatste heb je al snel in de gaten. Het pad wordt weliswaar twee, drie keer per week geinspecteerd, maar je moet toch altijd op blijven letten waar en hoe je je voeten neerzet. Dat vergt zo veel concentratie, dat je niet veel tijd overhoudt om aan de dagelijkse beslommeringen te denken. Je gaat helemaal op in wat je doet, in de natuur, in de stilte om je heen.''

Stilte
Tot zo ver de theorie. Dan de praktijk. Die blijkt al meteen een stukje weerbarstiger. Opgaan in de stilte? Dat werkt niet echt als groepjes uitgelaten dagjesmensen over het pad scharrelen die alles óf leuk, óf spannend, óf akelig vinden en elkaar daar op luide toon doorlopend van in kennis stellen. Tja. Lambie had al gewaarschuwd: ''Als je zo'n blotevoetenpad ten volle wilt ervaren, moet je komen op een moment dat er maar weinig mensen zijn.''

Pijnlijk
Het bospad lijkt op het eerste oog glad en egaal, maar her en der tekenen boomwortels dunne, scherpe ribben in het zand, en die drukken zich pijnlijk in je voetzolen. Op een afgevallen eikel stappen, is ook niet echt prettig. Kijk waar je loopt, kijk waar je loopt: het zingt al na enkele tientallen meters als een mantra door je hoofd.

Verbazingwekkende ontdekking: voetzolen voelen álles. Elke dennennaald, elk grashalmpje, elk blaadje. Het is alsof je voeten zich letterlijk bevrijd voelen, eindelijk eens mogen doen waarvoor ze bestemd zijn. Of klinkt dat te zweverig?

Bungelbanken
Het is, zelfs voor wie geregeld stil blijft staan om de schitterende natuur in de oude grind- en zandgroeve aan de rand van de Hoge Kempen in zich op te nemen, een vermoeiende ervaring. Maar gelukkig staan overal langs het parcours rustbanken. En speciale 'bungelbanken', met een extra hoge zitting, zodat je je benen lekker kunt laten bengelen.

Al met al neemt het parcours, inclusief het beklimmen van de uitkijktoren halverwege en een kwartiertje genieten van het uitzicht, toch algauw twee uur in beslag.

Wassen
Aan de eindstreep wacht de wasplaats. Geen overbodige luxe, want een blotevoetenpad laat sporen na. Moddersporen op je voeten en benen, maar ook sporen in je hoofd. De modder spuit je er met een straal ijskoud water snel weer af, de beleving neem je mee naar huis.

Als je weer met je schoongewassen voeten in je schoenen staat, lijkt de tred plotseling veel lichter. Veel meer ontspannen. Maar zit dat gevoel nou in je voeten of tussen de oren? (Guus urlings, Het Parool)

Bezoekerscentrum De Lieteberg. Open di-zo van 13.30 tot 18.30 uur. Informatie: 089/62.94.53, www.lieteberg.be.

02/06/08 16u15